امروز روز بزرگداشت قربانیان سلاح های شیمیایی بود... صدام از بمب ها و سلاح هایی استفاده میکرد که بوی "خوش" سیب میدادند... اسفند سال گذشته در سالروز بمباران شیمیایی حلبچه جوانان با سیب های زرد و سرخ و آشنا به بوی " حالا نا خوش شده" به میان مردم

اینجا کجاست؟ اینجا هورامانه... هزار ماسوله ی ایران! کلا تعریف کردستان رفتن رو توی بهار زیاد شنیده بودم... با خودم گفتم کنکور که دادم، امتحان زبانمم که دادم! پیرشالیار هم که این هفته اس! پس بزن بریم هورامان... پیرشالیار یه مراسم معروف و محلی و عرفان

برای سفر معمولا چهار تا گزینه هست: 1- با ماشین بری (که بیشتر برنامه های خانوادگی به این شکله و یا اینکه با ماشین داری همسفر بشین و پول بنزین رو تقسیم کنین ) 2- با تور بری 3-با اتوبوس یا قطار بری و مسیرهای شهری و یا بین شهری رو تاکسی بگیری و یا هیچ

اگر یکی نشویم، یکی یکی خواهیم مرد... این روزها بین بیمارستان و بی حوصلگی و ستاد و تبلیغات و صحبت کردن با شهروندان گذشت؛ امروز انتخابات است اما نقطه ی پایان نیست؛ شروع است، شروع! به خاطر خودتان، به خاطر فرزندانتان، به خاطر شهروندبودنتان، به خاطر حق

امروز روز جهانی گرامیداشت قربانیان سلاح های شیمیایی بود... سلاح های شیمیایی و بمب هایی که صدام به روی شهر ها میریخت تماما بوی "خوش" سیب میدادند!!! اسفندماه در سالروز بمباران حلبچه جوانان به میان رفتند با سیب های زرد و سرخ و بو آشنای ناخوش! با یک جمله روی آن ها: "بیاید با سیب ها آشتی کنیم!" میشه اون روزی بیاد که هیچ کس نه با بوی هیچ سیبی، هیچ شیمیایی ای بیدار بشه و نه به خواب ابدی فرو بره...